Obrazy rosyjskiej malarki Nonny Ponomarevej to odbicie wspomnień, wizji, pejzaży z dzieciństwa. "Mam w głowie wiosenną paletę barw Kaukazu o żywych jaskrawych kolorach, wyrazistym świetle i bogactwie odcieni." - Wyznaje - "Wiosna tam, to najpiękniejsza pora roku. Spod śniegu wyłania się bujny świat kolorów."

Twierdzi, że na studiach, które ukończyła w Kijowie, kształci się tylko technikę, rękę, rysunek. Wyobraźnia pozostaje z dzieciństwa. "Jest to czas, gdy przynależy się do innego świata z duszą czystą, pełną wraźliwści, ciekawą. Mały człowiek wchłania wszystko co go otacza. Świat widzimy takim jakim jest. Później dorosłe kłopoty przyćmiewają ten obraz. Podczas malowania pojawia się na nowo." - Twierdzi artystka.

Maluje kwiaty, morze, góry, muszle, bajkowe postacie kobiet. Kolorowe dzieciństwo, bo takie miała szczęście przeżyć. Urodziła się i wychowała pod samym Elbrusem, najwyższym szczytem Kaukazu. Rodzice prowadzili badania naukowe lawin i wulkanów. W okolicy było tylko kilka domów, mieszkali w nich sami naukowcy. Innymi sąsiadami były góry i przyroda.Dorośli - przeważnie profesorowie - nie odgradzali jej od siebie, pokazywali świat, który badali. Odkrywała piękno i majestat gór.

Już w dzieciństwie zaprzyjaźniła się z farbami, kredkami i magicznym światem. Malowała od kiedy sięgnie pamięcią. Dzieciństwo Nonny to nie tylko góry, w jej pamięci istnieją również różne odcienie morskiej przyrody. W wieku szkolnym co najmniej kilka miesięcy w roku spędzała nad Morzem Czarnym. Jeździła tam raz latem, raz zimą. Zbierała muszle, obserwowała fale, zmiany pór roku. Zawsze towarzyszyły jej przybory malarskie. Zachwyt otoczeniem próbowała przedstawić w formie obrazu.

Dzisiaj swoje wizje sprzedaje w galeriach. Z obrazami, jak większość twórców, rozstaje się ze smutkiem, ale i radością na myśl, że mogą cieszyć kogoś innego.

Prace Nonny Ponomarevej znajdują się w zbiorach prywatnych w U.S.A., Francji, Włoszech, Austrii, Szwecji, Rosji, Polsce.